Ooracupunctuur is een vorm van acupunctuur die dateert uit 500 voor Christus. Pas in 1957 bracht de fransman Dr. Paul Nogier als eerste het gehele menselijke lichaam in de vorm van reflexpunten in de vorm van een embryo in het oor in kaart en mag dan ook met recht de vader van de ooracupunctuur genoemd worden.

Net zoals lichaamsacupunctuur is ook de ooracupunctuur gebasseerd op de TCM (Traditionele Chinese Medicijnen) en gaat uit van het holistisch energetisch denken. Beide werken niet alleen pijnstillend maar zetten ook het lichaam in werking om het natuurlijk zelfhelend vermogen op te starten en zo de energetische balans te herstellen. Beide vormen kunnen in een behandeling tegelijkertijd gebruikt worden en versterken het effect van elkaar.

Door middel van een puntzoeker kan de therapeut bepalen welke punten gevoelig zijn in het oor van de cliënt. Op deze punten komen kleine zaadjes met daarover een pleistertje geplakt. De dagen na de behandeling mag de cliënt deze punten een paar keer per dag stimuleren. Door er een minuutje op te drukken.

Enkele indicaties: